I am a social, kind and creative teacher. I want the children to learn something every day. To do so, I have to think critically and be creative. Also l have to interact with the learners and the community as much as possible. This means I have to be aware of who l am and what I do all the time.

My biggest learning point so far, occurred when l encountered a lesson on population figures (social and environmental sciences). The teacher’s guide contained figures of 2004. This meant l had to look for latest information on the internet and in the library at Kamuzu college of nursing in Nkhoma.

My best teaching moment was when l was able to combine 3 participatory methods in 1 English lesson on future continuous tense. I used a mind map at the beginning of the lesson. The learners had to name verbs. Then l started a group discussions on changing sentences from present tense to future continuous tense. After that the learners sung a song with verbs in the future continuous tense. They all participated actively.

My favorite time of the year is the last term, from May to July. The students who have worked hard, are happy, because they are moving to another class. It’s also a time l have remedial classes for slow learners.

One thing I’d like to improve at our school is the administration. Also I’d like the commitment of teachers to improve. Now, most teachers are not punctual in terms of time, lesson preparations and interaction between teachers. If these things would be fixed, the teachers would be punctual and the learners as well. I think this will result in all the lessons being completed in time.’

Tip from Elita

‘Read, research and be prepared when you enter the classroom!’

Elita Zimba has graduated at the Teacher Training College in Lilongwe, Malawi. She taught standard 7 at Chigodi primary school.

When I grow up, I want to become the president of Malawi. My hero is the current president, Mrs. Joyce Banda. And the members of parliament. If I don’t become president, I would like to become a teacher. My father and mother are both teachers. I have one brother and two sisters, who go to secondary school. We live just outside the school. After class I like to stay on the school grounds and play volleyball or soccer. We make our own footballs, out of plastic bags. Let me show you my house!

Het liefst geef ik zomers les. De warmte en het licht van buiten maken de kinderen vrolijk en de zon geeft energie om lekker hard te werken. Alhoewel… Een pak sneeuw op het schoolplein, mutsen en sjaals op de verwarming en pantoffels aan in de klas is tijdens de winter ook wel erg sfeervol!

Ik ben een zorgzame lieve meester, die ervan houdt om verantwoordelijkheid bij kinderen neer te leggen. Ik ben voorstander van overleg en sta dicht bij de kinderen. Op basis van een goede verstandhouding met de klas en een individuele benadering worden mijn grenzen en regels makkelijk geaccepteerd en nageleefd door iedereen in de groep.

Wereldoriëntatie vind ik het leukste ‘vak’ om te geven. Het is een onderwerp waar je zo oneindig veel over kunt vertellen! Ik vind het geweldig om met kinderen in gesprek te gaan en te discussiëren over dingen die om ons heen gebeuren. Dat kunnen zaken zijn die zich in onze eigen omgeving afspelen. Maar ook dingen die veel moeilijker te plaatsen zijn, doordat ze verder van ons afstaan of doordat ze van veel verschillende kanten kunnen worden belicht. De denkwijze van kinderen zorgt voor een geweldige verzameling aan verrassende, grappige en creatieve opmerkingen.

Mijn mooiste onderwijsmomenten zijn de dagen dat je samen met de kinderen uit de klas ergens van kan genieten. De Kerstviering met mooie liedjes, een geslaagde kampweek aan het einde van het schooljaar met groep 7. En natuurlijk de afscheidsavond van groep 8!’

Tip van Jochem
‘Behandel iedere leerling als uniek kind. En wees altijd 100% bereid om een kind verder te helpen op elk gebied!’

Jochem Kuiper geeft les in groep 7 van de Julianaschool in Rhoon. Ook is hij begeleider op de Onderwijsexpedities van Edukans.

Lente, zomer, herfst, winter
Ik houd van lesgeven in alle seizoenen. Behalve op die hele donkere dagen. Het fietsen in het donker heen en terug. Maar het heeft niets met het lesgeven te maken, want dat doe ik het hele jaar door met veel plezier. Ik sta voor een onderbouwgroep. De seizoenen en de veranderingen in de natuur spelen heel erg in de beleving van een kleuter. Of we nou in de lente bloemetjes en beestjes vinden op het schoolplein, bladeren en kastanjes verzamelen in de herfst, stukken ijs laten smelten in de winter of een watergevecht houden in de zomer…het heeft allemaal zijn charme!

Ik ben een vrolijke, creatieve en gevoelige juf. Vind het belangrijk dat alle kinderen zich prettig voelen in de groep, zodat ze zich kunnen ontwikkelen. Elke keer als een kind 4 wordt mag hij de dag daarna voor het eerst naar school. De klas verandert daardoor het hele jaar door. De nieuwe kinderen vinden het meestal heel erg spannend. De eerste periode durven ze nog niet zoveel te vertellen in de kring. Er zitten ook 6-jarigen in de klas. Dat is een groot verschil qua leeftijd en ontwikkeling. Het creëren van een veilige sfeer vormt daarom de basis.

Waardering
De mooiste onderwijsmomenten zijn voor mij de momenten waarop ik waardering voel. Van mijn collega’s, wanneer we blij zijn dat we weer iets voor elkaar hebben gekregen. Wanneer we elkaar steunen als er iets vervelends aan de hand is. Van de ouders, als er weer een schooljaar goed is afgerond. En van de kinderen als zij zich fijn voelen en dat uiten op eigen wijze. Ik geef les met liefde en het voelt goed wanneer je dat terug krijgt.

Ik geef les op een OGO-school. We werken in thema’s waarbij de ontwikkeling en beleving van het kind centraal staan. Ik kies zelf of samen met de kinderen een thema voor een periode van 6 tot 8 weken. Eerst kijk ik met de klas wat we al weten over het thema. Dan kijken we wat we te weten willen komen. Tijdens de themaweken proberen we hier antwoord op te krijgen.

Dierentuin
Op dit moment is het thema in mijn groep ‘de dierentuin’. We hebben dus een dierentuin gebouwd. Langzaamaan wordt die steeds meer uitgebreid. Knuffeldieren worden van thuis meegenomen. Er worden hokken gebouwd. Het spel wordt verder uitgediept door als juf zelf mee te spelen en er in de kring over te praten. Er moet een kassa komen, kaartjes, een winkeltje, een dierenarts, bordjes met ‘verboden te voeren’, ‘verboden voor hondjes’ enzovoort. De kinderen verzinnen dit allemaal zelf.
Er wordt rauw vlees geknutseld om aan de leeuwen te voeren. Vlinders worden gemaakt voor in de vlindertuin. Vlinder-zoek-kaarten worden gemaakt waar alle vlinders op staan. De vlinders krijgen vervolgens een naam. Die er weer bij gestempeld wordt.

Spelhoek
De belangrijkste hoek in de klas is de spelhoek. Daar speelt het kind de echte wereld na. Maar ook de andere hoeken worden ingezet tijdens het thema. Bij het winkeltje hebben we het over geld maken en afrekenen. Er wordt een lijst gemaakt met prijzen. In de bouwhoek wordt een kleine dierentuin gebouwd. Talloze reken- en taalactiviteiten zitten zo verweven in het spel.

Spelend leren is heel belangrijk in het OGO onderwijs. Net als betekenisvolle activiteiten waarbij de kinderen betrokken zijn. Om de betrokkenheid nog groter te maken doen we ook een klassen-uitje in het thema of nodigen we iemand uit in de klas. Zo zijn we naar de dierentuin geweest. En hebben we het konijn van een kind uit de klas een ochtendje op bezoek gehad.

Verteltafel
Zelf vind ik de verteltafel de mooiste hoek. Wanneer ik een mooi prentenboek vind, dan lees ik dit voor. Een aantal keer, op verschillende manieren. De ene keer voorspellend, de andere keer alleen met de plaatjes, enzovoort. Het prentenboek moet wel aan wat eisen voldoen. Er moet bijvoorbeeld meer dan 1 persoon in voorkomen.

Dan knutselen we het decor van het boek op de tafel helemaal na. Met kleine blokjes en poppetjes kunnen de kinderen het verhaal zelf naspelen. Het is de bedoeling dat de kinderen de taal uit het boek echt oppikken en er zinnetjes uit gebruiken.

Na een tijdje mag de verteltafel veranderd worden. Door bijvoorbeeld een nieuw verhaal te verzinnen met de kinderen. Of zelf een boek te schrijven. Of door de kinderen een verhaal te laten ontwerpen door begin, midden en eind van het verhaal te tekenen.’

Benieuwd naar de verteltafels van Sacha? Neem een kijkje:

• Valentijn vindt een schat
• Beer en konijn maken

Sacha de Groot geeft les in groep 1-2 i van basisschool De Achthoek in Amsterdam, een OGO school.

Het liefst geef ik les in de lente. Je ziet dan goed dat de leerlingen zich ontwikkelen en dat ze gebruik gaan maken van wat ze hebben geleerd. Hun leerdoel wordt zichtbaar en daardoor haalbaar. Omdat het om pubers en jongvolwassenen gaat, maken ze sowieso een grote ontwikkeling door: baard in de keel, nieuwe look, verkering, langer worden dan de juf. In de lente kan je bovendien soms al lekker even naar buiten. Tekenen in het park en dan nog even stiekem schommelen in de speeltuin.

Als juf praat ik veel met de leerlingen en bied ik een luisterend oor. Ik probeer daadwerkelijk iets met de leerlingen samen te bereiken. Een oplossing voor hun probleem, het uiten van een gevoel of een idee. Zo hebben ze het gevoel dat er daadwerkelijk iets met hun problemen, gevoelens of ideeën gedaan wordt. Altijd ga ik over tot actie. Ik ben ook een beetje een ‘gekke’ juf. Over alles durf ik te praten met de leerlingen. Verder raak ik voortdurend dingen kwijt. Een leerling had al een bijnaam voor me verzonnen: ‘juf Kwijterik’.

Soms ga ik de mist in. Een keer zei ik tegen een leerling dat hij iets maar aan zijn moeder moest vragen. Maar zijn moeder bleek dood. Nu houd ik er altijd rekening mee dat het hebben van een vader of moeder niet vanzelfsprekend is. En dat de leerlingen niet altijd samenwonen met hun ouders. Sommigen zijn bijvoorbeeld uit huis geplaatst. Of ze wonen bij hun tante, terwijl hun moeder in Suriname is gebleven.

Als leerkracht maak ik ook vreemde dingen mee. Zo barricadeerden twee jongens de lift met daarin de schoonmaker. Het bleek dat de schoonmaker daarvoor een danspasje had gedaan in het toilet. De jongens hadden dit als een grapje opgevat en wilden iets grappigs terug doen. Dus sloten ze hem op. Een onschuldige gedachte, maar de arme man wist niet wat hem overkwam. Voorlopig maakt hij ook geen grapjes meer met de leerlingen.

Ik vind het heerlijk als ik in de supermarkt loop en een oud-leerling roept me na om te vragen hoe het gaat. Google je mijn naam, dan staat bovenaan: ‘Juf Masja is mijn allergrootste voorbeeld’. Dat maakt me trots.

Als ik andere leerkrachten iets aan moet raden, is dat om vooral jezelf te blijven. Durf je kwetsbaar op te stellen. De kinderen zullen het overnemen, ze durven dan ook zichzelf te zijn. En iemand die zichzelf mag zijn, staat open om te leren.’

Masja geeft les op ProAlmere Praktijkonderwijs Almere, een school voor leerlingen met beperkingen op cognitief gebied. Ze staat voor groep 1 tot en met 6 (VO). De afbeelding is gemaakt door één van haar leerlingen, Jasmijn. Masja heeft ook een eigen website: Juf Masja.

Ik vind mezelf een strenge juf, die er wel altijd voor de kinderen probeert te zijn. Elk kind kan bij mij terecht. En ook een grapje tussendoor moet kunnen. Het maakt me niet uit welk jaargetijde het is, ik vind lesgeven het hele jaar door leuk. Ieder kwartaal zijn er leuke dingen om te doen met de kinderen.

Meestal gaat het lesgeven me goed af, maar soms maak ik ook een blunder. Zoals die keer dat ik een tekening van een leerling ging lamineren. De hele week had het kind aan de prachtige plaat van een dinosaurus gewerkt. Veel te laat besefte ik dat de tekening niet uit het lamineerapparaat kwam. Wat overbleef was een prachtige waaier. Ik voelde me zo schuldig dat ik een hele ochtend heb staan strijken om de tekening weer ‘recht’ te krijgen.

Mijn mooiste onderwijsmoment, is eigenlijk een beetje zielig en grappig tegelijk. Ooit heb ik een leerling in de klas gehad die bang was voor paddenstoelen. Die dag zouden we naar het bos gaan. De leerling vond dit echt verschrikkelijk. Uiteindelijk zijn we toch gegaan. Hand in hand heb ik met het jongetje door het bos gelopen. Hij schrok van elke paddenstoel. Maar aan het eind van de middag zei hij dat hij niet meer zo heel erg bang was. Een stapje in de goede richting dus!

Als ik andere leerkracht iets aan moet raden is dat: lees veel voor. Kinderen vinden dat op alle leeftijden nog leuk.’

Marjolein Klunder geeft les in groep 5 van de Petrus Dondersschool, de leukste groep in Den Haag.